www.motief.org

Vorming op het snijpunt van levensbeschouwing en samenleving

Slide 1

Over Motief

Vorming

Projecten

Publicaties

Solidariteitsfonds

Deelnemers vertellen

Abonneer je op onze digitale nieuwsbrief

...

Ik vind het heerlijk dat ik iets kan doen voor iemand anders

Interview met Linda Sannen, deelnemer LeV en themavierdaagsen

Linda, waarmee hou je je zoal bezig in het dagelijks leven?

Ik ben van opleiding hoofdverpleegkundige, maar vier jaar geleden onderging ik een gastric bypass, met ernstige complicaties als gevolg. Ik heb acht weken in coma gelegen en sindsdien sta ik op invaliditeit. Ik werk niet, maar ik heb heel wat andere activiteiten om mijn dagen door te brengen: ik doe vrijwilligerswerk in het rusthuis en volg een opleiding digitale fotografie, en ik ga regelmatig met mijn hondje wandelen om in beweging te blijven. Door mijn gezondheidstoestand moet ik heel veel rusten. Ik probeer elke dag iets buitenshuis te doen, maar een hele dag actief zijn lukt mij niet. Als mensen mij vragen om te helpen, doe ik dat met plezier.

Hoe ben je terechtgekomen bij Motief?

Heel lang geleden, toen Motief nog WTM (Werkplaats voor Maatschappij en Theologie) was, ben ik er als het ware ingerold. Het kantoor van WTM was in Bouwel, en daar hing een heel gezellige en huiselijke sfeer. Ik liep vaak langs en heb enkele cursussen gevolgd. Op het moment dat WTM veranderd is in Motief ben ik gevraagd voor het leerhuis Leren en Veranderen (LeV). Ik had daar goesting in maar ook wel wat vragen: ik ben katholiek en christen maar ik ben niet vertrouwd met de Bijbel. Dit vormde geen probleem: in LeV lezen we een stuk uit de Bijbel en kijken we naar de link met ons eigen leven en de maatschappij. In het begin vroeg ik mij wel af wat ik daar deed: ik zei niets, luisterde alleen. Maar de laatste jaren is dat sterk veranderd: ik heb geen schrik meer om iets te zeggen en mijn mening te delen met de groep. Ik heb nu heel erg het gevoel dat ik bij de groep hoor, dat ik mijn gedachten kan zeggen, of het nu klinkt of botst.

Wat maakte dat je al die jaren bleef komen naar de LeV-bijeenkomsten?

Ik ben vooral blijven komen voor de groep: ergens bijhoren, gewoon aanwezig mogen zijn, daar had ik op dat moment heel veel nood aan. Nu merk ik dat ik nog altijd kies voor de groep, maar ook al een beetje voor de inhoud. Wat mij ook motiveert, is het feit dat ik daar iets van mezelf mag vertellen: iets wat mij bezighoudt, waar ik mee worstel,… Maar ook andersom, dat je te horen krijgt wat anderen bezighoudt. Voor mij is dat heel waardevol.
Dat gevoel heb ik ook bij Stokrozen, dat is een groepje mensen die twee jaar geleden samen de vierdaagse van Motief hebben gevolgd. Af en toe zoeken we mekaar op en we houden contact via een privé-groepje op Facebook. Maar het belangrijkste is dat we een ruimte hebben om ons verhaal te delen en mekaar te ondersteunen in het dagelijkse leven. Het verschil met Lev is dat er niet 'gewerkt' wordt rond een thema of Bijbelverhaal, maar wel met eigen levensverhalen en levensvragen. In het dagelijks leven is er niet altijd ruimte om hier open over te spreken en dat kan wel in LeV of bij Stokrozen.

Ik vind het heerlijk dat er bij Motief tijd wordt gemaakt om te ‘landen’. In de maatschappij gaat alles snel en worden er hele hoge eisen gesteld. Bij Motief wordt er altijd eerst tijd gemaakt voor een koffie en een babbel.

Welke thema’s houden je momenteel bezig? Wat inspireert je?

Ik vind het goed dat je dat vraagt, maar ik vind het moeilijker om te antwoorden. Ik ben niet politiek geëngageerd en ik heb geen uitgesproken mening. Als ik kijk naar die bootvluchtelingen die met zoveel tegelijk verdrinken, dan denk ik : ‘het moet al heel slecht zijn in je land om in een bootje te kruipen en te weten dat de kans heel groot is dat je dat niet gaat overleven.’ Die reddingsacties zijn wel mooi, maar ik denk niet dat het een goede oplossing is. Mensen zullen blijven proberen om hun thuisland te ontvluchten. Eigenlijk moet je zorgen dat mensen in hun thuisland willen blijven, door te kijken wat er in die landen kan verbeteren. Maar zo’n idee durf ik niet luidop te zeggen want ik voel mij niet sterk genoeg om dat uit te dragen. Ik ben wel blij dat ik er eens over kan nadenken en dat ik het eens kan zeggen, al is het maar een druppel op een hete plaat.

Iets anders dat mij bezighoudt, is een vrouw uit de groep van LeV die met haar gezin een familie uit een Afrikaans land probeert te helpen. Ikzelf merk dat mijn wereld heel klein is en dat ik niet zo hard bezig ben met de grote wereld rondom. Dat komt ook door mijn eigen situatie: ik worstel heel hard met mijn gezondheid en ik heb het financieel niet zo erg breed. Ik moet hard knokken om recht te blijven in mijn wereld. Vandaar dat ik het goed vind om verhalen te horen van anderen die zich wel engageren.

Ik ben heel blij dat ik iets kan geven aan mensen, in mijn geval is dat geen geld maar tijd. Ik geniet ervan om tijd te maken voor de mensen uit het rusthuis, die vinden het heerlijk dat een jonge vrouw met hen een spelletje komt spelen. Ik vind het zalig als mensen mij vragen om iets te vertellen, over mijn vroegere functie als hoofdverpleegkundige, maar ik vertel ook graag over mijn leven tijdens de ziekenhuisopname, mijn coma en de tijd erna. Ik vind het belangrijk om deze ervaringen met anderen te delen. Het doet enorm deugd als mensen na zo’n gesprek zeggen: ik heb ervan genoten. Ik ben blij dat ik toch iets kan betekenen voor mensen.

banner-engagement-diversiteit

    banner-schitteren